Ara

TİYATROCULAR ve AKADEMİSYENLER AKİF ÇODUR’U ANLATTI

 

Bolu Bölge Tiyatrosu Yönetmeni Onur Yamak’ın organizasyonunda Nilüfer BOFSAD Sanat Kafe Restoran bahçesinde gerçekleşen anma gecesinde, hayatını dolu dolu geçirmiş, topluma bir şeyler vermiş, kişilerin yaşamına değerler katmış olan Akif Çodur için anma gecesi düzenlendi.

Bolu Bölge Tiyatrosu, Düzce Bölge Tiyatrosu, Ereğli tiyatro topluluğu genel sanat yönetmenliğini yapan, ayrıca üyesi olduğu Bolu Dans ve Sanat Etkinlikleri Derneği’nde Uygulamalı Diksiyon Sınıfı ile Yaratıcı Drama dersi öğretmenliği yapan, merhum Akif Çodur geçirdiği kalp krizi nedeniyle 1 yıl önce hayattan ayrılmıştı. Düzce Belediyesi evlendirme memurluğundan emekli olduktan sonra, Düzce basın mensubu, yazar, Tiyatro Genel Sanat Yönetmeni gibi pek çok başarılı çalışmalar yapmış, öğrenciler yetiştirmiş olan Akif Çodur’u yine Bolu’dan katılan, Düzce, Ereğli’den gelen tiyatrocular, akademisyenler, öğrencileri ve ailesi anlattı.

Ereğli, Düzce’den gelenlere ve Bolu’dan katılanlara katılımları için teşekkür ederek söze başlayan Bolu Bölge Tiyatrosu Yönetmeni Onur Yamak; “Ben bir yazarı, bir yönetmeni, bir oyuncuyu burada saatlerce anlatmam mümkün değil. 59 yılık hayatına tiyatro katmış, yazarlık, gazetecilik, nikâh memurluğu, yönetmenlik ve daha birçok mesleği katmış. Benim Akif ağabey ile tanışmam 2004 yılı, Bolu Bölge Tiyatrosu’nun oluşma yılında oldu. 2004 yılında Detay gazetenin genel yayın yönetmeni Rahmetli Rujhat Avşar ile oturuyorlardı. Ben Akif ağabeye ‘Nasıl çalışıyorsunuz?’ diye sordum. Akif ağabey bir doğruldu ‘Ben kendim gibi çalışıyorum.’ dedi. Tanışmamız oradan başladı, benim için önce Akif Bey’di, sonra Akif Hocam oldu, sonra da Akif ağabey oldu ve bunlarda benim için hayatta samimiyet belirtisi olan cümlelerdir.

Ardından 2005 ‘Koltuk Düşkünleri’ oyunumuzda O bir bakanı oynuyor, bende bakandan iş isteyen bir ihtiyarı oynuyordum. Bolu İl Kültür Merkezi’nde depremden sonra ilk tiyatro oyunumuzdu. Zor bir başlangıçtı ve Bolu’nun ilk özel tiyatrosuyuz. ‘Ne yapıyorsunuz siz? Deliler’ diye de tepkiler başladı. Oyuna 15 gün kaldı, Akif ağabeye ulaşamıyorum. Ben ona rol yazmışım, O da bana oyun yönetiyor. Atladım Düzce’ye gittim. Görüşmemiz sonucunda Düzce ve Bolu Bölge Tiyatrolarını harmanlayıp, oyunu çıkardık. ‘Koltuk Düşkünü’ adlı İvan Vazov’un politik komedi oyununu oynadık. Akif ağabeyin kaleminin ne kadar usta olduğunu o zaman anladım. Bütün kitabı ezberlemek için word dosyasına geçirerek 2,5 saatte yazdı. Ertesi gün ‘Ezber tamam’ dedi. Oyuna girdik, ben unuttum ama O unutmadı. 26 Nisan 2005 tarihinde oyunu yaptık. Onunla hikâyemiz böyle başladı ve sonra da devam etti.”dedi.

Ereğli’den gelen katılımcılardan, Ereğli Erdemir Müzik ve Folklor Derneği’nden Ümit Efe ise Akif Çodur’la ilgili anısını; “Akif Çodur hocayla geçen yıl tanıştık ve bütün sezon boyunca haftanın iki günü Ereğli’ye gelerek, bizlere inanılmaz şeyler öğretti. Ben kendisini tanıdığım için gerçekten çok onur duyuyorum. Buradan kendisine sonsuz teşekkür ediyorum. Her ölüm, erken ölüm ve daha çok bizlere katacağı şeyler vardı diye düşünüyorum. Bir ağabey, bir baba gibiydi. Aynı zamanda adalet duygusu çok güçlüydü, ondan öğrendiğim en önemli şeylerden birisi de buydu.”diye anlattı.

Düzce’den anma gecesi için gelen, Düzce Bölge Tiyatrosu-İkinci Perde Kültür Sanat Derneği’nden Çağatay Sayılgan; “Aradan bir sene geçiyor, insan bir şeylere alışıyor gibi geliyor ama alışamıyorsunuz. Akif Hoca, Düzce Bölge Tiyatrosu olarak bizi öyle bir ekip yapmış ki gerçekten bir aile gibi. Vefatından bir sene önce bir özel okulla çalışıyoruz. O sıra çok yoğun bir temposu var Akif hocanın, oyuna 3 gün kalmış metin yok, oturdu 1 gecede metin yazdı, bize verdi ve biz oyunu çıkarttık, dekoruyla, kostümüyle. Bizi o kadar sıkı bir tempoya alıştırdı. Hep şunu söylüyordu ‘Ben sizi seneye hazırlıyorum’ ve bu sene gerçekten onu gördük. Akif hoca yok ve bu ekip 2-3 günde, 1-2 haftada sıkışık bir tempoda oyun çıkartıyor. Bu onun sayesinde.”dedi.

Bolu Şehir Tiyatrosu Yönetmeni Melike Ürel ise; “Biz bugün burada varsak bu Akif hoca, Erdal Hoca ve Onur Hoca sayesinde. Elimizden geldiğince bir şeyler yapmaya çalışıyoruz ama yaptıklarımız onların yerini tutmuyor, farkındayım. Biz onların adına bir şey yapabilirsek en güzeli bu olacak. Onların bayrağını taşımaya hep birlikte devam edelim.”diye belirtti.

Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Dr. Öğretim Üyesi Metin Akyüz; “Edebiyat öğretmenliği bölümünde okurken iyi bir edebiyatçı olmanın yolu nereden geçer diye düşünürken, tiyatroyu keşfetmiştim. Tiyatro o yıllardan bu yıllara iflah olmaz bir hastalık halini almışken, edebiyat ve tiyatro bir araya geldi ve hayatımın artık en büyük vazgeçilmezlerinden birisi oldu. Sonra üniversiteye Bolu’ya geldim, 1999 yılında Düzce’ye derslere gidip geliyorum. Nasıl ki sanat burada hepimizi birleştirdi ve bir sanatçı hepimizi burada bir araya getirdiyse, aynı hedefin peşinde koşan insanlarla bir şekilde yollarınız kesişiyor. Öğrencilerimle sohbet ederken, tiyatro konusu açıldığında Akif Çodur ismini duydum. Her hafta Düzce’ye gidip geliyordum, Akif Çodur’u ders öncesinde arıyordum bir türlü görüşemiyorduk. Böyle 1-2 yıl geçti ve bir gün Onur Yamak’ın B.A.İ.B.Ü. Mavi Salonda bir oyunu vardı. Oyun öncesinde kulise gittim, orada uzun boylu, beyaz saçlı, gür sesli birisi duruyor ve Onur’a da yönergeler veriyor, şurada dur, onu yap gibi. Onur’la bir iki cümle konuştum. O sırada Akif Çodur bana ‘Sen kimsin?’ dedi. ‘Metin Akyüz’ dedim. Bana ‘Ya sen neredesin?’ dedi. Öğrenciler aracılığıyla birbirimize mesajlar gönderiyoruz ama bir türlü bir araya gelemiyorduk. O gün mavi salonda buluştuk. O günden sonra buraya her geldiği zaman, çalışmalara devam ettiği süre içerisinde de görüşmelerimiz oldu. Yönettiği, oynadığı oyunlarını keyifle izledik. Sanatın etkisi belki o anda görülmüyordur ama bence bugün burada görülüyor. Birçok kişiyi buraya topladı.”diye belirtti.

Bolu Dans ve Sanat Merkezi Derneği eğitmeni ve tiyatro oyuncusu Burak Özel; “Akif ağabey hepimizin hayatına dokundu. Ölmeden önceki aylarında 4-5 ay bizim yoğun bir beraberliğimiz oldu. Her hafta 2-3 defa gelirdi.  Bolu Dans ve Sanat Merkezinin kurulum noktasında bize çok yardımcı oldu. Çok emekleri vardır. Divan başkanıydı. Derslere gelirdi. Derslerin haricinde bütün sanatı önümüze koyardık. Bütün geçmişi konuşurduk. Gerçekten çok zeki, insan değerini bilen, gerçekten emek kelimesinin ne demek olduğunu bize öğreten bir insanı kaybettik. Çok emeği vardır hepimizin üzerinde ve her birimizin kalbine dokunmuştur. Tanışmamış olsa bile dolaylı olarak yine dokunmuştur. Eğitim üzerine çok güzel projelerimiz ve planları vardı. Yaratıcı drama noktasında çok ciddi noktalara götürmek istiyordu. Milli eğitimle de çok güzel işler yaptı. Çocuklarla ilgili hem Düzce’de hem de Bolu’da güzel adımlar atmak istiyordu. Tiyatro oyunu çıkartmak istedi, ‘Ermişler ya da Günahkârlar’ Anthony Horowitz’in yazdığı oyununu çıkartacaktı. Oyuncuları da burada ve onların hazırlıklarını yapıyorduk. Oyun gününü de almıştık ama olmadı maalesef. İnsanlara bir şeyler öğretenlerin amel defteri kapanmaz. Bu kadar insan ve ondan sonraki nesillere de aktarılacak bilgiler var Akif Hoca sayesinde. Onun amel defteri bu sebepten dolayı uzun yıllar kapanmayacak.”diye anlattı.

Kuytu Akademi Tiyatro Topluluğu Yönetmeni Oyuncu Emir Aktürk; “Bolu Bölge Tiyatrosu’nda çalışırken ‘27 Mart Dünya Tiyatrolar Günü’ vardı. Bizimde ilk etkinliğimizdi o zamanlar. Erdal Hocayı yeni kaybetmiştik. Lise ekibi olarak skeç hazırladık. Akşam saat 20.00’de program vardı ve biz provalar için erkenden toplandık. O sırada Akif Hoca geldi. Akif Hocayla orada tanıştık. Önce Ona oynadık, oyunumuza fikir alabilmek için. Erdal Hocayı da yeni kaybettiğimiz için bu hazırladığımız skeç onun anısına olması lazım demiştim. Akif Hoca da ‘Sen tanıyor musun Erdal’ı?’ dedi. ‘Tanıyorum hocam. Benim ilk yönetmenimdi, eski talebesiydim.’ dedim. ‘Ben onun nesi oluyorum biliyor musun?’ dedi. ‘Hayır, hocam bilmiyorum’ dedim. ‘O da benim eski talebem. Sen o zaman benim artık torunum oluyorsun.’ dedi. Ben Akif hocaya ve Erdal hocaya layık olmaya çalıştım. Akif Hocanın atölyemizi ziyarete gelmesi, daha toyuz, acemiyiz bir şeyler yapmaya çalışıyoruz, böyle büyük bir insanın gelip, yerimizi ziyaret etmesi bizi çok mutlu etmişti.”dedi.

Son konuşmacı olarak, Akif Çodur’un eşi tiyatro oyuncusu Berrin Çodur konuşmasında; “Akif’in sadece iki şeyde gözleri çok acayip parlardı. Biri Fenerbahçe, diğeri tiyatro.. Bende Akif ile bir tiyatro sayesinde tanıştım, 25 sene önce.  Onun oyuncusu olarak ilk önce başladık. ‘Koltuk Gıcırtısı’ oyunuydu benim onunla oynadığım oyun. Benim oradaki rolüm anne rolüydü. Çocuğum rolündeki ise benden çok iri cüsseliydi. Biz böyle başladık, önce hocamdı, sonra eşim oldu, daha sonra da çocuklarımın babası oldu. Ben onu buradan rahmetle anıyorum ve çok gurur duyuyorum. Arkasında onu anan, onun izinde yürüyen, onu çok seven, takdir eden ve sürekli anacak, onun bayrağını bir adım daha ileriye taşıyacak bir sürü öğrencisi, arkadaşı, dostu var. Hepinizin de burada olduğu için çok teşekkür ediyorum.”diye ifade etti.

Anma konuşmalarının ardından Akif Çodur’un oynadığı sahneler ve hayatından kesitlerin yer aldığı karelerden oluşan slâyt sunumu ile program sona erdi.

Kendilerine rahmet ve mekanlarının cennet olmasını diliyorum.

Sevgi ve saygılarımla…

Fatma Marmara

Share this:

İlginizi Çekebilir

Yorumlar